Een romantisch, mistig dorpje

Inmiddels is het midden december (十二月). In Nederland is de juten zak ingewisseld voor een kerstboom en mensen bereiden zich voor op de jaarwisseling. Hier worden de kerstdagen echter alleen in Macau, Taiwan en Hong Kong gevierd. Hoewel, dat is niet helemaal waar. Ook hier hangen er lampjes in de bomen en merk je dat de mensen in de kerstsferen komen (oftewel: de shopping malls zijn significant drukker). Maar een officiële vrije dag is er helaas niet.

Ik ben nu ruim 3,5 maand in Beijing en ik ben inmiddels in hoofdstuk 13 van mijn 3e Chinese boek. Dit betekent dat ik inmiddels zo’n 700 karakters zou moeten kennen. Het is ook pas sinds deze maand dat ik merk wat een enorme progressie mijn language skills hebben doorgemaakt. Op straat herken ik bijna alle karakters en small talk met locals gaat me inmiddels ook aardig af. Het is echt fantastisch om te zien hoe wekenlang karakters in m’n hoofd stampen inmiddels is gevorderd tot het automatisch herkennen en vertalen van karakters zonder ellenlang ‘ge-uuuuuuuh’. Hierdoor kan ik echt niet wachten hoe mijn Chinees zal zijn aan het einde van dit jaar in januari.

Ook Beijing (北京) begint me steeds meer eigen te worden en ik heb de afgelopen maand veel ontdekt over het gebied eromheen. Ik kwam erachter dat er op 1,5 uur rijden een prima skipark ligt. We besloten een georganiseerde dag te joinen naar deze berg en met een mannetje of 200 arriveerden we aldaar. Het materiaal bestond uit jaren ’90 ski’s met als maximum schoenmaat 45, wat een pijnlijk probleem opleverde voor mijn Zweedse klasgenoot met maat 47. Aldaar werd het me direct duidelijk dat de Chinezen hetzelfde skiën als dat ze auto rijden. Nog nooit heb ik zoveel gelachen op een dag door vallende skiërs. O ja, daarnaast heb ik nog aan een estafette race meegedaan op de campus. De 24e plaats leverde mijn team 6 flessen wasmiddel op.

Daarnaast heb ik me ingeschreven voor de Great Wall Marathon. 42,2 kilometer en 6,000+ ongelijke traptreden leek mij een mooie uitdaging om voor te trainen. Vanaf januari zal ik hier serieus voor gaan trainen. Echter, ben ik momenteel nog redelijk inspiratieloos om mijn trainingsschema uitvoerbaar te maken in deze prachtige, maar drukke en soms iets te smoggy stad. Tips zijn welkom!

Ik kreeg veel berichten van vrienden en familie of de smog inderdaad echt zo erg was als er op het nieuws gezegd werd. Het korte antwoord is “ja”. Het iets langere antwoord is dat het hier al jaren precies hetzelfde is zoals nu (aldus m’n 中国朋友们 – Chinese vrienden). Het is nu dus niet anders dan ieder ander jaar. Echter, wordt er nu meer media aandacht aan gegeven door de Paris Climate Change Conference. Wat mij vooral opviel was dat de week voor de Summit hier de Air Quality Index (AQI) boven de 700 uitsteeg (wat echt belachelijk hoog is) en de week na de Summit er opeens de eerste code rood in history wordt afgegeven en de AQI nog niet boven de 400 uitkomt (wat nog steeds belachelijk hoog is). Deze dagen van hevige pollution houden meestal 3-4 dagen aan en de enige optie is om buiten een goed masker te dragen... en binnen eigenlijk ook. Ik beeld me meestal gewoon in dat Beijing voor een paar dagen een romantisch mistig dorpje is, wat ook best wel z’n charme heeft. En verder is zo’n masker ook best wel lekker warm voor je gezicht op koude winterdagen.

De komende maand wordt erg leuk! Over 2,5 week zijn mijn lessen voorbij en beginnen mijn tentamens. Dit bestaat uit een mondeling (口语), een luistertoets (听力), grammar (语法) en een dictation (听写). Daarnaast is er (soort van) Kerst en het westers nieuwjaar. Ik ben erg enthousiast om deze activiteiten in dit mooie land eens mee te mogen maken.

Laatste wijziging: 15-12-2015 08:17