Het stageprogramma

Aan het begin van mijn opleiding wist ik al dat ik graag buitenlandse ervaring op wilde doen.

Ik had voor mijzelf een top 3 van landen gemaakt:

  • Spanje
  • Tanzania
  • Curaçao

Door veel research op internet ben ik gaan afwegen welk land bij mij zou passen. Ik lette vooral op de stageplekken die aangeboden werden. Ook de contactmogelijkheden zocht ik op. Uiteindelijk heb ik in de lente van 2018 de knoop doorgehakt en gekozen voor Curaçao.

Kennismaking

11 februari kwam ik aan op Curaçao. 18 februari startte mijn stage. In die eerste week ben ik naar het ziekenhuis gegaan voor een kennismakingsgesprek. Ik was gewend van mijn eerdere stages in Nederland dat je voor de eerste stagedag even op de afdeling langskomt voor een korte rondleiding en uitleg.

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Willemstad

Bij aankomst in het ziekenhuis moest ik op zoek naar de juiste afdeling Algemene vrouwen. Eenmaal op de afdeling wist de secretaresse niet van mijn komst en was de senior verpleegkundige die dag niet aanwezig. Er werd mij aangeraden de volgende dag voor 11 uur langs te komen want dan zou ze er wel zijn.

Raar

Ik ging vervolgens bij personeelszaken op zoek naar de contactpersoon met wie ik de stage heb geregeld. Ook de afdeling personeelszaken wist niet van mijn komst. En mijn contactpersoon was op dat moment in Nederland voor een conferentie. Ik vond het heel raar dat niemand van mijn komst op de hoogte was, omdat ik 2 weken voor aankomst nog contact met mijn contactpersoon had.

De volgende dag was ik rond 10 uur weer op de afdeling Algemene vrouwen en vroeg naar de senior verpleegkundige. Die had een vergadering en zou zo terugkomen. Ik stelde mij aan haar voor en legde uit dat ik binnenkort op haar afdeling stage zou komen lopen. Zij gaf aan dat ze hier niet van op de hoogte was. Ze vond dit raar want normaal krijgt ze dit ver van te voren te horen.

Zolder

Ze raadde aan om naar de praktijkbegeleider te gaan. Die zou over stagiaires gaan. Zij had een kantoortje op de zolder van het ziekenhuis. Zo gezegd zo gedaan. Toen ik op de gang van de zolder stond vroeg ik naar de praktijkbegeleider. Die was ook niet aanwezig. Ze had training op een andere locatie en zou er in de namiddag weer zijn. Of ik dan terug kon komen.

Dat deed ik en de praktijkbegeleider gaf aan dat de overdracht niet goed was gegaan en dat zij nog niet op de hoogte was van mijn komst, maar dat zij dit ging regelen. Uiteindelijk kon ik 18 februari gewoon beginnen.

Kleine afdeling

Algemene vrouwen is van oorsprong een afdeling voor neurologie en gynaecologie. Bij aanvang van mijn stage werd het een gynaecologische afdeling. Het is een kleine afdeling met een maximale capaciteit van 14 bedden. De afdeling ligt tussen 2 grote afdelingen: chirurgische mannen en chirurgische vrouwen. Aangrenzend ligt het Anna paviljoen, wat de afdeling obstetrie is. Met de lift naar boven kom je op de operatiezalen, de recovery afdeling en intensive care.

Op de afdeling worden vrouwen verpleegd met bijvoorbeeld postpartum koorts of bloedarmoede door vaginaal bloedverlies. Maar ook veel patiënten die voor een operatie gaan aan de baarmoeder zoals patiënten met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, of verwijdering van de baarmoeder met of zonder eierstokken. Af en toe liggen er ook patiënten die van andere specialisten zijn doordat andere afdelingen vol liggen.

Zelfstandig

De eerste weken van mijn stage liep ik vooral mee met een verpleegkundige en langzamerhand mocht ik verschillende dingen zelfstandig gaan doen. Zoals patiënten opnemen door middel van een anamnese, patiënten overdragen aan andere afdelingen of bij de operatiezaal.

Lishanty

Laatste wijziging: 10-01-2020 09:29