Ethiopië - Debre Zeit - Hilde

Hilde ging helpen bij de bouw van een school: “Wat vandaag niet komt, komt morgen.”

  • Opleiding: Recreatie- en gezelschapsdieren
  • Instelling: Stoas Wageningen | Vilentum Hogeschool
  • Buitenlandervaring: stage
  • Locatie: Debre Zeit

Hilde

Een studie of stage in het buitenland verloopt niet altijd vlekkeloos. Hilde vertelt over haar leerzame misverstanden.

In Nederland word je als stagiaire flink aan het werk gezet, in Ethiopië niet. Ik ging naar Debre Zeit om een school te bouwen, maar de meeste tijd ging op aan wachten. Wachten op de levering van een partij stenen. Wachten op de taxibus. Wachten op medewerkers, omdat je de meeste dagloners pas terugzag wanneer hun geld op was.

Haast

In de eerste week baalde ik van zulke dingen. Er moet een manier zijn om het werk vlotter te laten lopen, dacht ik. Maar ik leerde mijn Nederlandse haast wel af. In Afrika is het devies: wat vandaag niet komt, komt morgen. En anders volgende week wel.

Omdat ik mijn handen uit mijn mouwen wilde steken, liet de projectleider mij en vijf anderen de toekomstige tuin van de school ontdoen van oude wortels. Met veel kracht moest je een jambe, een stok met een haakse schep erop, in de grond te slaan en heen en weer bewegen.

Zwaar

Zo barstte de aarde en kon je de plantenresten weghalen. Zwaar werk. Terwijl ik bezig was, bekroop mij een gevoel van zinloosheid. Als we in dit tempo doorgingen, waren we pas over twee jaar klaar – en dan konden we opnieuw beginnen.

De dagen dat we bij de bouw konden helpen waren leuker. Met een stuk of twintig locals vormden we een menselijke ketting en gaven emmers cement door. Eerst sloegen de locals ons over; ze dachten dat we niet vies mochten worden, omdat we blank waren. Pas toen we de emmers min of meer opeisten, aanvaardden ze onze hulp.

Fundament

Uiteindelijk hebben we in zes weken tijd maar vijf dagen aan de bouw van de school gewerkt. Toen we vertrokken, waren alleen de palen in cement gegoten en lag er een fundament.

Ik genoot van de momenten dat we konden doorpakken. Maar op den duur leerde ik ook de traagheid waarderen waaraan ik me aanvankelijk ergerde. Afrikanen leven bij de dag en genieten van iedere meevaller.

Tip

Hildes tip: “Leg, om teleurstellingen te voorkomen, de lat van je eigen doelstellingen niet te hoog.”

Dit artikel is geschreven door Rineke Wisman en verscheen eerder in Vakblad Transfer. De foto werd gemaakt door Guy Ackermans.

Laatste wijziging: 13-08-2018 12:41