Zuid-Afrika - Pretoria - Mohammed

Mohammed liep stage in Pretoria. "Ik wilde naar het buitenland toe en het liefst zo ver mogelijk van Nederland vandaan. Niet omdat ik niet meer in Nederland wilde zijn, maar omdat ik mezelf wilde uitdagen."

  • Instelling: Universiteit Leiden
  • Opleiding: Bestuurskunde
  • Buitenlandervaring: stage 
  • Locatie: Pretoria

 Mohammed in Pretoria

Veranderde mindset

In mijn eerste bachelor jaar dacht ik niet eens aan het buitenland. Ik wist voor mezelf dat ik in mijn laatste jaar een stageplaats zal gaan proberen te zoeken bij één van de ministeries in Den Haag en daarna vervolgens zal gaan afstuderen. In het 2e jaar veranderde echter iets aan mijn mindset dat ik tot aan de dag van vandaag niet kan verklaren.

Ik wilde naar het buitenland toe en het liefst zo ver mogelijk van Nederland vandaan. Niet omdat ik niet meer in Nederland wilde zijn, maar omdat ik mezelf wilde uitdagen. Ik uit mijn comfort zone wilde stappen. Tegelijkertijd zat ik met het idee van, hoe zou het leven aan de andere kant van de wereld zijn?

Criteria

Bij het oriënteren naar mogelijke stageplekken in het buitenland had ik twee criteria voor mezelf gesteld:

  1. Het moet betaalbaar zijn want ik moest alles zelf zien te financieren met mijn studiefinanciering.
  2. Het moest zo ver mogelijk van Nederland vandaan zijn.

Aangezien ik een Bestuurskundige ben lag een stageplek bij één van de ongeveer 140 diplomatieke posten, zoals ambassades en consulaten voor de hand. Ik stuurde open sollicitaties rond naar Nederlandse ambassades overal in de wereld van Brazilië tot aan Mexico van Egypte tot aan Abu Dhabi en van India tot aan Zuid-Afrika.

6 maanden daarna vloog ik dan naar Zuid-Afrika want daar mocht ik als stagiair 4 maanden meedraaien bij de politieke afdeling van de Nederlandse ambassade in Pretoria.

Vóór vertrek werd ik geïnformeerd door het ministerie van Buitenlandse Zaken omtrent mijn visumaanvraag. Ook stuurde de Nederlandse ambassade mij een document toe vol tips over verblijven in Zuid-Afrika en veiligheidsrisico’s.

Kosten

Ik heb bewust voor een land gekozen dat qua levenstandaard ‘makkelijk’ betaalbaar is. Ik ontving € 575 stagevergoeding en nog eens circa € 300 aan onkostenvergoeding. Daarnaast ontving ik € 680 aan studiefinanciering, waardoor ik een inkomen had van rond de € 1.500. Na aftrek van mijn vaste kosten hield ik ongeveer € 700 tot € 800 over om te besteden. Hierdoor was het voor mij ook niet nodig om mijn spaargeld te raadplegen. Mijn vliegticket bedroeg € 700 en kreeg ik een eenmalige Lustrabeurs van € 400.

Naar het buitenland

Mijn ouders waren ervan op de hoogte dat ik een stage zocht in het buitenland. Eerst dachten zij dat het ergens in Europa zou zijn, maar toen ik ze vertelde dat ik zal vertrekken naar de andere kant van de wereld was het wel even slikken voor ze. Dit kwam meer uit angst voor het onbekende en natuurlijk het feit dat hun zoon voor een paar maanden moesten missen.

Mijn ouders bleven me echter steunen, want ze zagen in wat voor een kansrijke ervaring dit is en hebben mij ook nooit proberen om te praten om niet te gaan. Hetzelfde geldt voor mijn vrienden die had ik nog niks vertelt totdat alles rond was, maar ook zij waren blij voor me en vonden dit een prachtige ervaring dat ik niet aan me voorbij moest laten gaan.

Verblijf in een villa

Voor mijn verblijf verbleef ik in een villa met verschillende expats over heel de wereld variërend van stagiairs bij andere ambassades tot aan studenten die een semester in het buitenland volgden. Een tip die ik wil meegeven is om een kamer of studio te huren in een huis dat je deelt met anderen. Vrienden maken is dan ook veel minder lastig en geloof me als ik zeg dat de vrienden die je in het buitenland maakt vaak de beste vrienden zijn die je kunt hebben.

Mijn vrienden van toen beschouw ik net als familie. Elke dag waren wij samen en elk weekend hadden we volgepland met stedentrips en uitstapjes. Tot aan de dag van vandaag maken we stedentrips samen. Zo zijn we allen een keer ingevlogen naar Barcelona en Berlijn om ons tijd in Zuid-Afrika te herleven.

Waarom naar het buitenland?

Waarom zou iedereen eigenlijk een tijdje naar het buitenland moeten gaan? Nou dit is heel simpel; het is geweldig! Heel cliché gezegd maakt het je een heel ander persoon. Je hebt opeens een ander optiek op de wereld en mensen in het algemeen. Je kan zo veel leren van elkaars verschillen.

Maar ook wonen in een ander land: het is zo verschillend. Na de eerste twee maanden was het zien van een olifant of giraf op de weg niet eens meer zo verrassend terwijl we dit in Nederland heel bizar zouden vinden en ook niet gebruikelijk is.
 
Als je twijfelt over bijvoorbeeld een semester in het buitenland dan zeg ik dat je het gewoon moet doen. Het lijkt eng en je eerste paar dagen in het buitenland zal je je misschien eenzaam voelen maar daarna ga je zo een prachtige tijd tegemoet waardoor je niet eens meer terug zou willen.

En heeft mijn reis naar het buitenland bijgedragen aan mijn loopbaan? Zeker! Bijna bij iedere sollicitatie werd er meteen gevraagd naar mijn ervaring in het buitenland en hoe ik dit heb aangepakt te zijner tijd. Het laat namelijk zien dat je uit je comfort zone durft te stappen en gemakkelijk acties onderneemt.

Mohammed

Contact

Mohammed is ambassadeur voor WilWeg. Wil je meer weten over zijn tijd in Zuid-Afrika? Of wil je hem vragen hoe hij bepaalde dingen heeft geregeld? Neem dan contact met hem op.

Neem contact op

Laatste wijziging: 11-12-2019 15:05